}Przejdź do treści

Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Mrągowie

Teodor Hoffmann

wtorek,

Teodor Hoffmann

45 lat temu zmarł major łączności Wojska Polskiego, uczestnik kampanii wrześniowej, oficer Armii Krajowej, cichociemny.

Teodor Hoffmann przyszedł na świat 9 kwietnia 1913 roku w Krakowie. Uczył się w Gimnazjum Męskim Towarzystwa Szkoły Mazowieckiej, w 1931 roku zdał egzamin dojrzałości. Służbę wojskową odbył w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności. W latach 1932–1939 studiował na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej, nie uzyskał dyplomu. Podczas ćwiczeń rezerwy w 1938 roku uzyskał stopień porucznika.

Podczas kampanii wrześniowej walczył w szeregach 39. Dywizji Piechoty. Jego jednostka wchodziła w skład Armii „Lublin”. Był zastępcą dowódcy łączności dywizji. Po zakończeniu walk uniknął niewoli. Na początku grudnia 1939 roku przekroczył granicę polsko-rumuńską. W styczniu 1940 roku zameldował się we Francji. Trafił do rezerwowego obozu wyszkolenia oficerów w Luçon. Po upadku Francji został ewakuowany do Wielkiej Brytanii.

Służył jako dowódca plutonu radiołączności w 3. Brygadzie Kadrowej Strzelców. Zgłosił się do służby w kraju i przeszedł szkolenie w łączności radiowej i dywersji. 13 stycznia 1942 roku został zaprzysiężony na rotę Armii Krajowej. Wiele miesięcy oczekiwał na przerzut do kraju. W tym czasie służył jako instruktor na kursach łączności, a następnie dowodził kompanią szkolna w Ośrodku Wyszkoleniowym Sekcji Dyspozycyjnej Naczelnego Wodza.

W nocy z 16 na 17 października 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Wacek 1” znalazł się w okupowanej Polsce. Razem z nim w kraju znaleźli się podporucznik Władysław Godzik „Skrzat”, sierżant Władysław Flont „Grandziarz”, pułkownik Wacław Kobyliński „Dziad”, major Mieczysław Pękala „Bosak” oraz rotmistrz Jan Różycki „Busik”. Skoczków przyjęła placówka odbiorcza „Newa” w okolicach miejscowości Tomawa kilkanaście kilometrów od Piotrkowa Trybunalskiego.

Po odbyciu aklimatyzacji w Warszawie otrzymał przydział do Oddziału V Łączności Okręgu Łódź AK, gdzie był oficerem radiołączności. 25 listopada 1944 roku został przypadkowo zatrzymany przez niemiecki patrol żondarmerii. W czasie próby ucieczki został postrzelony w nogę. Był brutalnie przesłuchiwany przez gestapo. Bicie w ranną nogę zakończyło się zgorzelą gazową. Po amputacji nogi w szpitalu św. Trójcy w Piotrkowie uwolnili go żołnierze podziemia.

Do końca wojny się ukrywał. W 1948 roku zdobył dyplom architekta na Wydziale Architektury AGH w Krakowie. Pracował w warszawskich pracowniach architektonicznych. Wielokrotnie był nakłaniany do nawiązania współpracy z komunistycznymi służbami, odmawiał za każdym razem. W 1965 roku wyemigrował do Wielkiej Brytanii. Zmarł 14 stycznia 1975 w Londynie.

Rok temu na naszej stronie…

Artykuł: Sublime Text

Sublime Text

Artykuł: Spam

Spam

Artykuł: Konrad Suwalski

Konrad Suwalski

Artykuł: Akcja w Pińsku

Akcja w Pińsku

Artykuł: Zygmunt Bohusz-Szyszko

Zygmunt Bohusz-Szyszko

Artykuł: Walenty Peszek

Walenty Peszek

Artykuł: Samodzielny Batalion Partyzancki „Skała”

Samodzielny Batalion Partyzancki „Skała”

Artykuł: Romuald Ochęduszko

Romuald Ochęduszko

Artykuł: Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich

Samodzielna Brygada Strzelców Podhalańskich

Nasze technikum

Szkoły dla dorosłych

Pełna oferta edukacyjna