czwartek,
Leszek Kowalewski
Dziś przypada rocznica urodzin porucznika rezerwy artylerii Wojska Polskiego, oficera Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej, kawalera Orderu Virtuti Militari.
Leszek Kowalewski urodził się 27 sierpnia 1910 roku we Włocławku. Uczył się na Wydziale Drogowo–Budowlanym Państwowej Średniej Szkoły Technicznej Kolejowej w Warszawie, w 1934 roku uzyskał dyplom technika. W ramach służby wojskowej ukończył kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po przejściu do rezerwy początkowo pracował przy budowie linii kolejowej na Wybrzeżu, później jako urzędnik w Zarządzie Miejskim w rodzinnym Włocławku, a następnie był urzędnikiem warszawskiej Gazowni Miejskiej.
Podczas kampanii wrześniowej dowodził plutonem w 8. Pułku Artylerii Ciężkiej. Walczył m.in. w bitwie nad Bzurą, gdzie został ranny i dostał się do niewoli. Zdołał zbiec z transportu do obozu jenieckiego. Przedostał się do Warszawy i rozpoczął działalność w ruchu oporu. Jako członek organizacji konspiracyjnej „Orzeł Biały” ma krótko znalazł się w oddziale partyzanckim na Lubelszczyźnie. Po powrocie do Warszawy wstąpił w szeregi Związku Walki Zbrojnej.
Trafił do grupy likwidacyjnej Okręgu Warszawa-Miasto ZWZ. Brał udział w głośnej likwidacji Igo Syma. Jesienią 1941 roku kontrwywiad ZWZ powołał przy Referacie 993/W w Wydziale Bezpieczeństwa i Kontrwywiadu oddział bojowy o kryptonimie „Wapiennik”, którego zadaniem było prowadzenie akcji likwidacyjnych. W późniejszym okresie oddział ten otrzymał kryptonim „993/W”. Leszek Kowalewski został organizatorem i dowódcą „Wapiennika”. Dowodził kilkudziesięcioma akcjami likwidacyjnymi, w tym akcją „Europejska” oraz likwidacją Nadwywiadu Rządu Londyńskiego.
W 1942 roku otrzymał awans do stopnia porucznika. 19 lipca 1943 roku został aresztowany podczas akcji pozyskiwania broni ukrytej po kampanii wrześniowej. Osadzono go na Pawiaku. 27 lipca 1943 roku został rozstrzelany. Pośmiertnie otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari.
