Przeglądasz zaktualizowaną wersję artykułu.
czwartek,
Kazimierz Smolski
Dziś mija rocznica urodzin oficera Wojska Polskiego, cichociemnego, więźnia niemieckich obozów koncentracyjnych, kawalera Orderu Virtuti Militari.
Kazimierz Smolski urodził się 23 czerwca 1913 roku w Doniecku. Jego ojciec był inżynierem górniczym, po odzyskaniu niepodległości przez Polskę Smolscy zamieszkali na Śląsku. Był uczniem Państwowego Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu. W 1931 roku zdał egzamin dojrzałości i podjął studia na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego. W 1934 roku przerwał studia i wstąpił do Szkoły Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Następnie uczył się w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. Służył w 23. Pułku Artylerii Lekkiej w składzie 23. Górnośląskiej Dywizji Piechoty.
W wojnie obronnej 1939 roku walczył w szeregach macierzystej jednostki w rejonie Będzina, Klimontowa, Maczek, Trzebini, Alwerni, Krakowa, Nowego Korczyna, Pacanowa, Baranowa Sandomierskiego, Tarnobrzegu, Rozwadowa, Janowa Lubelskiego, Frampola, Biłgoraju, Zwierzyńca, Tomaszowa Lubelskiego. Po klęsce wrześniowej przez Słowację przedostał się na Węgry, a następnie udał się do Francji. Służył w Polskich Siłach Zbrojnych we Francji. W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie służył w oddziałach artylerii.
Zgłosił się do służby w kraju i przeszedł szkolenie w zakresie dywersji. 28 lipca 1942 roku złożył przysięgę na rotę Armii Krajowej. W nocy z 3 na 4 września 1942 roku w ramach operacji lotniczej „Measles” został przerzucony do okupowanej Polski. Razem z nim w ekipie skoczków znaleźli się podporucznik Jan Grycz „Dziadzio”, kapitan Julian Kozłowski „Cichy”, porucznik Wincenty Michalczewski „Mir”, kapitan Wacław Zaorski „Ryba” oraz major Wiktor Zarembiński „Zrąb”. Odlot ekipy cichociemnych nastąpił 3 września z lotniska RAF Tempsford położonego 75 kilometrów na północ od centrum Londynu. Dowódcą załogi samolotu Halifax W-7773 „S” z 138. Dywizjonu RAF był kapitan nawigator Mariusz Wodzicki. Cała ekipa skoczków wylądowała bez większych problemów. Przyjęła ich placówka odbiorcza „Żaba” w okolicach miejscowości Stachlew kilkanaście kilometrów na południe od Łowicza.
Po standardowej aklimatyzacji do życia w warunkach okupacji otrzymał przydział na stanowisko komendanta bazy w Borysowie IV Odcinka „Wachlarza”. 9 grudnia 1942 roku został aresztowany w Mińsku przez gestapo. Przeszedł brutalne śledztwo. Podczas próby nieudanej próby odbicia żołnierzy AK z więzienia w Mińsku został ranny po wybuchu granatu wrzuconego do celi przez hitlerowców. Po zakończeniu śledztwa więziono go w kilku niemieckich obozach koncentracyjnych, kolejno w Auschwitz-Birkenau, Mauthausen-Gusen, Redl-Zipf i Gusen II. Po uwolnieniu w 1945 roku wrócił do Polski i się ujawnił. Krótko służył w Ludowym Wojsku Polskim. Ostatecznie zamieszkał w Szczecinie. Według dokumentów IPN został zwerbowany w charakterze informatora przez Wojewódzki Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Szczecinie. Według funkcjonariuszy UB nie przekazywał żadnych istotnych informacji. Zmarł 18 lipca 1985 roku.
