Przeglądasz zaktualizowaną wersję artykułu.
poniedziałek,
Program pocztowy Alpine
20 grudnia 2007 roku zadebiutował wieloplatformowy klient poczty elektronicznej Alpine.
W 1989 roku na Uniwersytecie Washington w Seattle powstał program do obsługi poczty i grup dyskusyjnych o nazwie pine, ta działająca w trybie tekstowym aplikacja zyskała stosunkowo dużą popularność. Pine został udostępniony nieodpłatnie, jednak jego licencja zabraniała wprowadzania modyfikacji do programu.
W 2007 roku na Uniwersytecie Washington powstał program pocztowy nazwany jako Alpine. Do Pine nawiązuje nie tylko nazwa, aplikacja bardzo mocno wzoruje się na pierwowzorze. Pierwszą wersję Alpine udostępniono na zasadach licencji Apache 20 grudnia 2007 roku. Interfejs przypominał Pine, jednak aplikację wzbogacono o dodatkowe funkcje, m.in. zapewniono wsparcie dla Unicode. Do 2008 roku program był rozwijany na Uniwersytecie Washington, w latach 2009–2012 programem zajmował się projekt o nazwie re-alpine. Od 2013 roku prace nad Apline prowadzi Eduardo Chappa, członek grupy twórców pierwszej wersji programu.
Alpine trafił do repozytoriów większości dużych dystrybucji Linuksa, istnieje także wersja dla użytkowników systemu Windows. Ostatnia stabilna wersja programu to Alpine 2.25 z 18 września 2021 roku opublikowany na zasadach licencji Apache License 2.0. Aplikacja jest aktywnie rozwijana, ostatnie publicznie dostępne modyfikacje kodu źródłowego zamieszczono w listopadzie 2021 roku.
Alpine wspiera protokoły IMAP, POP, SMTP, NNTP oraz LDAP. Udostępniono bogaty zestaw skrótów klawiszowych, zapewniono dostęp z poziomu klawiatury do wszystkich operacji wykonywanych w programie. Domyślnym edytorem jest Pico (PIne COmposer), jednak do edycji wiadomości po zmianie konfiguracji można użyć innego programu. W aplikację wbudowano imponujące możliwości sortowania i filtrowania wiadomości. Obsługiwanych jest kilka formatów przechowywania poczty: Maildir, mbox, mh, mbx oraz mix. W odróżnieniu od wielu aplikacji konsolowych użytkownik dokonuje zmian w ustawieniach z poziomu programu, bez konieczności edycji plików konfiguracyjnych.
