piątek,
Pięćdziesiąta rocznica śmierci Kazimierza Sosnkowskiego
Kazimierz Sosnkowski na trwałe zapisał się w historii Polski, był współtwórcą Legionów Polskich, dowódcą wojskowym, politykiem i mężem stanu. W jego mieszkaniu i z jego inicjatywy, w czerwcu 1908 roku powołano Związek Walki Czynnej. Pod wpływem Związku powstały organizacje jawne – Towarzystwo „Strzelec” w Krakowie i Związek Strzelecki we Lwowie. W rzeczywistości były to organizacje przysposobienia wojskowego, których członkowie w przyszłości walczyli o wolną Polskę.
Sosnkowski był urodzonym organizatorem, jego zasługi dla Wojska Polskiego w czasach początków odrodzonego państwa polskiego są trudne do przecenienia. Zajmował się nie tylko pozyskiwaniem rekrutów, zaopatrzeniem, organizowaniem struktur, ale także szkoleniem i wychowaniem żołnierzy. Aby zlikwidować problem analfabetyzmu w armii, doprowadził do uchwalenia ustawy o przymusowym nauczaniu w Wojsku Polskim. W pewnym momencie był odpowiedzialny za całość gospodarki wojennej państwa. Zainicjował budowę mola przeładunkowego w nadmorskiej wiosce Gdynia, które umożliwiło realizację dostaw zakupionego za granicą sprzętu wojskowego.
W dwudziestoleciu międzywojennym Sosnkowski był ministrem spraw wojskowych w kilku rządach. Sprawował kilka wysokich stanowisk w Wojsku Polskim. Podczas kampanii wrześniowej dopiero 10 września otrzymał przydział, został dowódcą Frontu Południowego – grupy armii południowych. Wobec problemów z łącznością sprowadziło się to do dowodzenia Armią „Małopolska”. Do okrążonej armii dotarł drogą lotniczą. Swoje oddziały skierował w stronę Lwowa. Kilkukrotnie przełamano niemiecki pierścień, stoczono wiele bitew. W kilku starciach Sosnkowski walczył osobiście z karabinem w ręku.
Latem 1943 roku, po tragicznej śmierci generała Władysława Sikorskiego w Gibraltarze, Sosnkowski został Naczelnym Wodzem Polskich Sił Zbrojnych. Był przeciwny wybuchowi powstania warszawskiego, jednak po rozpoczęciu walk w polskiej stolicy aktywnie zabiegał o aliancką pomoc. Zarzucił Brytyjczykom i Amerykanom złamanie umów sojuszniczych. Pod naciskiem Winstona Churchilla 30 września 1944 roku Sosnkowski został usunięty ze stanowiska Naczelnego Wodza. W listopadzie tego samego roku wyjechał na urlop do Kanady. Aby zablokować jego działalność polityczną, aż do 1949 roku odmawiano mu wydania wizy wjazdowej do Wielkiej Brytanii, a także USA. Publicznie krytykował postawę sojuszników podczas konferencji teherańskiej i jałtańskiej. Podejmował próby zjednoczenia emigracji londyńskiej. Kazimierz Sosnkowski zmarł 11 października 1969 roku w Kanadzie.
