poniedziałek,
Marian Golarz
Dziś przypada rocznica śmierci polskiego lekarza, uczestnika kampanii wrześniowej, żołnierza Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, cichociemnego.
Marian Golarz urodził się 11 lipca 1916 roku w Zagórzu na Podkarpaciu. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku. Po maturze odbył roczną służbę w Szkole Podchorążych Rezerwy 22 Dywizji Piechoty Górskiej. W 1936 roku podjął studia lekarskie na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Naukę przerwał wybuch wojny. W 1939 roku ukończył trzeci rok studiów. Podczas kampanii wrześniowej służył jako lekarz w 24 Pułku Artylerii Lekkiej. Na początku listopada 1939 roku został aresztowany przez Sowietów. W 1941 roku przebywał w łagrze w okolicach Workuty.
Po zawarciu układu Sikorski-Majski wstąpił do Armii Andersa. Służył w batalionie sanitarnym 7 Dywizji Piechoty. W tym okresie odbył kurs lekarzy wojskowych. Latem 1943 roku otrzymał awans do stopnia porucznika. Po ewakuacji na Bliski Wschód zgłosił się do służby w kraju. Przeszedł szkolenie w zakresie dywersji. W nocy z 21 na 22 maja 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Weller 29” został przerzucony do okupowanej Polski. Wśród skoczków spadochronowych odebranych przez placówkę odbiorczą „Kos” w okolicach wsi Wierzbno w Małopolsce razem z nim znaleźli się rotmistrz Krzysztof Grodzicki „Jabłoń 2”, podporucznik Władysław Marecki „Żabik 2”, generał brygady Leopold Okulicki „Kobra 2”, podporucznik Zbigniew Waruszyński „Dewajtis 2”, kapitan Tomasz Wierzejski „Zgoda 2”.
Po standardowej aklimatyzacji otrzymał przydział do Poleskiej 30 Dywizji Piechoty AK. Był szefem służby medycznej w Okręgu Brzeskim. Był szefem służby medycznej w Okręgu Brzeskim. Podczas powstania warszawskiego jego jednostka ruszyła na pomoc walczącej stolicy. 19 sierpnia 1944 roku oddział został rozbrojony przez Sowietów. Teleszyński został aresztowany. Przeszedł brutalne śledztwo. W marcu 1946 roku jego rodzina przekupiła strażników więziennych i odzyskał wolność. Aby się ukryć, używał nazwiska Teleszyński, ukończył studia i podjął pracę jako lekarz. Zmarł 26 sierpnia 1985 roku w Gdyni.
