piątek,
Era Blue Screenów: Windows Me
Technicy informatycy wzięli na warsztat legendarny (i nieco owiany złą sławą) system Windows Me. To była prawdziwa podróż w czasie — do epoki, w której komunikat o błędzie potrafił pojawić się w najmniej oczekiwanym momencie.
Podczas zajęć uczniowie nie tylko uruchomili system, ale też sprawdzili go w praktyce — powstał nawet prosty program w Visual Basic! To świetny przykład, że nawet starsze technologie mogą być inspirujące i nadal uczą solidnych podstaw programowania.
A jak wypadł sam system? Ku zaskoczeniu wielu… całkiem nieźle! Windows Me, często uznawany za jeden z najgorszych systemów Microsoftu, okazał się całkiem przyjemny w codziennym użytkowaniu — przynajmniej w kontrolowanych, szkolnych warunkach.
Wniosek? Warto czasem zweryfikować mity i samodzielnie sprawdzić „legendy IT”. Bo historia informatyki potrafi naprawdę zaskoczyć!
Windows Me (Millennium Edition), zaprezentowany 14 września 2000 roku, był ostatnim systemem operacyjnym Microsoftu opartym na linii Windows 9x (czyli DOS-owej architekturze). Stanowił rozwinięcie Windows 98 Second Edition i wprowadzał kilka istotnych nowości, skierowanych głównie do użytkowników domowych. Do najważniejszych należały funkcja Przywracania systemu (System Restore), Windows Movie Maker do prostego montażu wideo, rozbudowane mechanizmy obsługi multimediów oraz automatyczne aktualizacje. System kontynuował także integrację z Internetem, rozwijając funkcje znane z poprzednich wersji.
Mimo wprowadzonych usprawnień, Windows Me spotkał się z bardzo chłodnym przyjęciem użytkowników i rynku. Głównym powodem była niska stabilność systemu oraz liczne błędy, wynikające m.in. z ograniczeń przestarzałej architektury opartej na DOS-ie. W praktyce wielu użytkowników i administratorów decydowało się pozostać przy sprawdzonym Windows 98 SE lub przejść na bardziej stabilny Windows 2000, przeznaczony pierwotnie dla zastosowań profesjonalnych.
Windows Me szybko zyskał opinię jednego z najmniej udanych systemów w historii Microsoftu. Jego cykl życia był stosunkowo krótki – już w 2001 roku został zastąpiony przez Windows XP, który połączył linie systemów domowych i profesjonalnych w jedną, opartą na stabilnym jądrze NT. Mimo to Windows Me pozostaje ciekawym przykładem przejściowego etapu w rozwoju systemów operacyjnych – momentu, w którym stare rozwiązania ustępowały miejsca nowoczesnej architekturze.
