Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Mrągowie

Wanda Modlibowska

wtorek,

Wanda Modlibowska

Dziś mija sto dziesiąta rocznica urodzin polskiej szybowniczki, pierwszej emisariuszki Delegatury Rządu RP na Kraj, uczestniczki powstania warszawskiego, więźnia NKWD i PRL.

Wanda Modlibowska urodziła się 19 listopada 1909 roku w Czachorowie niedaleko Gostynia. Przyszła na świat w rodzinie ziemiańskiej z tradycjami patriotycznymi. Uczyła się w gimnazjum humanistycznym im. Królowej Jadwigi w Poznaniu. W 1929 roku zdała egzamin dojrzałości i rozpoczęła studia na Wydziale Chemii Uniwersytetu Poznańskiego.

Od 1930 roku była członkiem Aeroklubu Poznańskiego. W 1931 po przejściu szkolenia na samolocie Hanriot H-28 SP-AEN uzyskała licencję pilota sportowego. Zaangażowała się w proces tworzenia sekcji szybowcowej. W 1933 roku trafiła na pierwszy organizowany przez nową sekcję kurs szybowcowy, gdzie uzyskała kategorię A pilota szybowcowego. Była pierwszą kobietą w Aeroklubie Poznańskim z takimi uprawnieniami. Jesienią tego samego roku zdobyła kolejne kategorie: B, C i C urzędowe. W 1937 roku ustanowiła kobiecy rekord świata w konkurencji długotrwałości lotu z wynikiem 24 godzin i 14 minut. Wykorzystała do tego celu szybowiec „Komar bis” nr 422 konstrukcji Antoniego Kocjana. Brała udział w wielu imprezach sportowych, ustanowiła kilka rekordów Polski. Była pierwszą Polką, która otrzymała Srebrną Odznakę Szybowcową FAI.

Po wybuchu drugiej wojny światowej została pilotem łącznikowym w warszawskiej Eskadrze Sztabowej. Latała samolotem RWD-13. Jej jednostka stacjonowała na Polu Mokotowskim. Wanda Modlibowska stopień podporucznika pilota czasu wojny. Do 18 września odbyła sześć lotów łącznikowych. Po klęsce wrześniowej zameldowała się we Francji. Służyła w Dowództwie Lotnictwa i Obrony Przeciwlotniczej w Paryżu przemianowanej następnie na Inspektorat Polskich Sił Powietrznych.

W 1940 roku została oddelegowana do służby w okupowanej Polsce. Początkowo była kurierem Delegaturze Rządu na Kraj, później zajmowała stanowiska kierownika komórki szyfrów i kierownika sekretariatu Delegatury. Uczestniczyła w powstaniu warszawskim, po jego upadku przedostała się do Milanówka. W 1945 roku została aresztowana przez NKWD. Przeszła brutalne śledztwo, podczas którego domagano się od niej m.in. ujawnienia szyfrów Delegatury Rządu. Znalazła się obozie przymusowej pracy w Berezówce pod Uralem. Późną jesienią 1945 roku uciekła z transportu. Od 1946 roku była instruktorem w reaktywującym się Aeroklubie Poznańskim. W latach 1946-1948 pracowała jako pilot doświadczalny w Instytucie Szybownictwa.

Na wniosek komunistycznych władz pod koniec 1948 roku została odsunięta od latania. Podjęła pracę jako asystent w Zakładzie Chemii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Wkrótce została aresztowana na podstawie spreparowanych zarzutów. Spędziła osiemnaście miesięcy w więzieniu. Po jego opuszczeniu i wielomiesięcznych staraniach podjęcia pracy została pracownikiem warszawskiego Urzędu Patentowego. W 1956 roku wstąpiła do Warszawskiego Klubu Seniorów Lotnictwa. Zmarła już w wolnej Polsce, 11 lipca 2001 roku.

Szkolny konkurs recytacji prozy

Szkolny konkurs recytacji prozy

Traktat w Radnot

Traktat w Radnot

Miary staropolskie

Miary staropolskie

Encyklopedia Britannica

Encyklopedia Britannica

Ralph Baer

Ralph Baer

G Suite na osi czasu

G Suite na osi czasu

Nasze technikum

Szkoły dla dorosłych

Pełna oferta edukacyjna