Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Mrągowie

Jan Walter

niedziela,

Jan Walter

Dziś mija rocznica urodzin polskiego inżyniera, kapitana saperów Wojska Polskiego, cichociemnego, kawalera Orderu Virtuti Militari.

Jan Wojciech Walter urodził się 12 lipca 1904 roku w Kielcach. Podczas wojny polsko-bolszewickiej jako uczeń Łukowskiej Szkoły Handlowej ochotniczo dołączył do Pogotowia Wojennego harcerzy i przydzielony do 4. Pułku Piechoty Legionów brał udział w walkach o Kielce. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Hetmana Stanisława Żółkiewskiego w Siedlcach. W 1923 roku zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej. W 1927 roku uzyskał dyplom inżyniera. Po odbyciu służby wojskowej pracował jako kreślarz w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. W 1938 roku przeszedł do Wydziału Komunikacyjno-Budowlanego Komisariatu Rządu w Warszawie.

Podczas kampanii wrześniowej służył jako instruktor szkolenia saperskiego dla dywersji pozafrontowej w Oddziale II Sztabu Naczelnego Wodza. 18 września przekroczył granicę polsko-rumuńską. Na początku grudnia 1939 roku zameldował się we Francji. Po krótkim pobycie w Centrum Wyszkolenia Saperów w Wersalu otrzymał przydział do Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich. Walczył w kampanii norweskiej, pod Narvikiem dowodził plutonem pionierów. W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie został skierowany do 1 Batalionu Strzelców Podhalańskich 1 Brygady Strzelców. Początkowo był adiutantem dowódcy batalionu, później dowodził plutonem pionierów.

Zgłosił się do służby w kraju i przeszedł szkolenie ze specjalnością w wywiadzie w polskiej szkole wywiadu działającej pod kamuflażem Oficerskiego Kursu Doskonalenia Administracji Wojskowej. 15 grudnia 1943 roku złożył przysięgę na rotę Armii Krajowej. W nocy z 4 na 5 maja 1944 roku w ramach operacji „Weller 26” został przerzucony do okupowanej Polski. Razem z nim w kraju znaleźli się podporucznik Adam Dąbrowski „Puti”, podporucznik Adam Krasiński „Szczur”, podporucznik Andrzej Prus-Bogusławski „Pancerz”, porucznik Alfred Whitehead „Dolina 2” oraz podporucznik Józef Zając „Kolanko”. Skoczków odebrała placówka odbiorcza „Szczur” w okolicach miejscowości Wola Gałęzowska na Lubelszczyźnie. Zrzut osłaniał oddział partyzancki AK dowodzony pod dowództwem podporucznika Aleksandra Sarkisowa.

Z chwilą skoku otrzymał awans do stopnia kapitana. Po standardowej aklimatyzacji do życia w warunkach okupacji otrzymał przydział na stanowisko szefa służb saperskich Oddziału III Operacyjnego Komendy Okręgu Lublin AK. Po wkroczeniu Sowietów pozostał w konspiracji. Podjął także pracę jako inżynier w Dyrekcji Okręgowej Kolei Państwowych w Lublinie, a następnie jako kierownik Działu Gospodarki Mieszkaniowej w Polskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego. 20 października 1945 roku został przypadkowo aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa. Przez miesiąc był więziony na Zamku Lubelskim. W listopadzie 1945 roku wywieziono go w głąb ZSRR, przebywał w łagrach w obwodzie nowogrodzkim i w okolicach Swierdłowska. Pod koniec 1947 roku wrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie.

Pracował jako inspektor nadzoru budowlanego Stołecznej Budowy Osiedli Robotniczych, następnie nauczyciel przedmiotów zawodowych w Zasadniczej Szkole Zawodowej dla Pracujących oraz od 1961 roku w Miejskim Przedsiębiorstwie Instalacyjnym. W 1971 roku przeszedł na emeryturę. Aktywnie działał w środowiskach kombatanckich, był prezesem Zespołu Cichociemnych w Warszawie. Zmarł 19 lipca 1976 roku.

Pomniki upamiętniające powstanie warszawskie

Pomniki upamiętniające powstanie warszawskie

Pomnik Powstania Warszawskiego

Pomnik Powstania Warszawskiego

Stanisław Sędziak

Stanisław Sędziak

Krystyna Krahelska

Krystyna Krahelska

Zdobycie Poczty Głównej

Zdobycie Poczty Głównej

Działo pancerne „Chwat”

Działo pancerne „Chwat”

Nasze technikum

Szkoły dla dorosłych

Pełna oferta edukacyjna