Przeglądasz zaktualizowaną wersję artykułu.
sobota,
Jan Leonowicz
Dziś mija rocznica urodzin uczestnika kampanii wrześniowej, dowódcy oddziału partyzanckiego na Lubelszczyźnie, żołnierza wyklętego.
Jan Leonowicz urodził się 15 stycznia 1912 roku w majątku Żabcze w okolicach Tomaszowa Lubelskiego. Pochodził z rodziny ziemiańskiej, miał dziewięcioro rodzeństwa. Jego dziadek był powstańcem styczniowym, za udział w powstaniu carskie władze skonfiskowały mu majątek. Jan Leonowicz został wychowany w duchu patriotycznym. Po ukończeniu gimnazjum odbył służbę wojskową w 2. Pułku Strzelców Konnych w Hrubieszowie. W szeregach tej jednostki walczył w kampanii wrześniowej. W jednym ze starć został ranny.
Jego rodzinne strony znalazły się pod okupacją sowiecką. Po powrocie do domu włączył się w działalność konspiracyjną. Wstąpił do Służby Zwycięstwu Polsce. Pod koniec 1939 roku wziął udział w rozbiciu posterunku granatowej policji. W 1940 roku aresztowała go policja ukraińska, jednak dzięki staraniom ojca został zwolniony. Od 1942 roku dowodził sekcją szturmową „Poturzyn” odcinka „Wschód” Obwodu Armii Krajowej Tomaszów Lubelski. Brał udział w walkach z ukraińskimi nacjonalistami. Podczas akcji „Sturmwind II” przebił się trzy pierścienie niemieckiej obławy. W trakcie akcji „Burza” służył w 9. Pułku Piechoty AK.
Po wkroczeniu Armii Czerwonej nadal działał w konspiracji. Wiosną 1945 zorganizował grupę partyzancką, która operowała w rejonie na północ od Tomaszowa Lubelskiego. Po tzw. amnestii większość jego ludzi ujawniła się przed komunistycznymi władzami. W 1946 roku odtworzył oddział. Prowadził działalność antykomunistyczną do 9 lutego 1951 roku. Tego dnia zginął w zasadzce zorganizowanej przez grupę operacyjną Urzędu Bezpieczeństwa. Miejsce pochowania jego ciała do dziś nie jest znane. W 2009 roku za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej prezydent RP Lech Kaczyński odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.
