poniedziałek,
Ewaryst Jakubowski
Dziś przypada rocznica śmierci oficera Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie i Armii Krajowej, cichociemnego, powstańca warszawskiego, kawalera Orderu Virtuti Militari.
Ewaryst Franciszek Jakubowski urodził się 14 października 1920 roku w Łodzi. W 1938 roku zdał egzamin dojrzałości i rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Podczas kampanii wrześniowej walczył w szeregach batalionu podchorążych Centrum Wyszkolenia Saperów z Modlina. Po agresji ZSRR na Polskę przeszedł na Węgry, gdzie został internowany. Zdołał zbiec i dotrzeć do Francji. W kraju nad Loarą służył w 3. Dywizji Piechoty.
W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii. Zgłosił się do służby w kraju i przeszedł szkolenie w zakresie dywersji. 24 sierpnia 1942 roku złożył przysięgę na rotę Armii Krajowej. W nocy z 1 na 2 października 1942 roku w ramach operacji lotniczej „Gimlet” został przerzucony do okupowanej Polski. Razem z nim ze spadochronem skakali podporucznik Stanisław Jagielski „Gacek”, podporucznik Ryszard Kowalski „Benga”, porucznik Władysław Klimowicz „Tama”, podporucznik Marian Gołębiewski „Ster” oraz podporucznik Jan Poznański „Pływak”. Skoczków na miejsce zrzutu dostarczył samolot Halifax W-7774 „T” z 138 Dywizjonu RAF, który 1 października wystartował z lotniska Tempsford położonego 75 kilometrów na północ od centrum Londynu. Załogą dowodził porucznik nawigator Stanisław Król. Cichociemnych odebrała placówka „Zamek” w okolicach miejscowości Pawłowice i Życzyn, kilkanaście kilometrów od Dęblina. Teren zabezpieczał oddział Batalionów Chłopskich pod dowództwem Jana Ptaszka.
Z chwilą skoku otrzymał awans do stopnia podporucznika. Po standardowej aklimatyzacji do życia w warunkach okupacji otrzymał przydział do oddziału Organizacji Specjalnych Akcji Bojowych „Osa” –„Kosa”. Jesienią 1942 roku po likwidacji „Kosy” trafił do służby w warszawskiej bazie Kedywu Okręgu AK Kielce. Wiosną 1944 roku przeniesiono go do jednostki stanowiącej zalążki Brygady Dywersji „Broda 53”. Zajmował się szkoleniem żołnierzy AK w zakresie dywersji.
Podczas powstania warszawskiego walczył w szeregach Brygady Dywersji „Broda 43”. Poległ 31 sierpnia 1944 roku podczas próby przebicia się oddziałów staromiejskich do Śródmieścia. Pośmiertnie został odznaczony Orderem Virtuti Militari.
