Przeglądasz zaktualizowaną wersję artykułu.
niedziela,
Pomnik Obrońców Wybrzeża
9 października 1966 roku na Westerplatte odsłonięto Pomnik Obrońców Wybrzeża.
Po zakończeniu drugiej wojny światowej teren byłej Wojskowej Składnicy Tranzytowej był zrujnowany. Jego część wykorzystywało wojsko. Nieużytkowany teren zarastał roślinnością. Przed wojną na wypadek wybuchu amunicji w Wojskowej Składnicy Tranzytowej wybudowano wał chroniący port i miasto. Kiedy na początku lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku poszerzono i pogłębiono kanał portowy, część wydobytej ziemi usypano na jego resztkach. W ten sposób powstał kopiec, na którym później wzniesiono pomnik. Na początku lat sześćdziesiątych władze Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej z rozmachem obchodziły Tysiąclecie Państwa Polskiego i postanowiły wykorzystać Westerplatte do swoich celów propagandowych.
Ogłoszono konkurs na pomnik oraz urbanistyczno-architektoniczne zagospodarowanie okolicznego terenu. Autorami zwycięskich projektów byli Adam Haupt, Franciszek Duszeńko i Henryk Kitowski. Ich pomysłem było, aby rzeźba, architektura i krajobraz tworzyły spójną całość. Niektórych założeń projektowych nie udało się zrealizować. W zespole rzeźbiarskim Franciszka Duszeńko znaleźli się Zbigniew Erszkowski, Czesław Gajda, Józef Galica, Stanisław Radwański, Piotr Solecki i Zbigniew Zabrocki. Prace związane z budową pomnika rozpoczęto w 1964 roku. Zaangażowano saperów, którzy usunęli niewybuchy. Część prac ziemnych wykonali pracownicy różnych instytucji z całego kraju w ramach często organizowanych w czasach PRL tzw. czynów społecznych. Do budowy pomnika wykorzystano 236 bloków granitowych o łącznej wadze o łącznej wadze 1150 ton pochodzących z kamieniołomów w Strzegomiu i Borowie. Budowa trwała dwa lata.
Uroczyste otwarcie nastąpiło 9 października 1966 roku. Na wzniesieniu o wysokości ponad dwudziestu metrów ustawiono 25-metrowy monument przypominający wyszczerbiony bagnet wbity w ziemię. Siedem zniczy u stóp pomnika symbolizuje siedem dni obrony Westerplatte. Na pomniku znajdują się płaskorzeźby i wykute napisy. Wiele z nich nie ma nic wspólnego z obroną polskiego Wybrzeża w 1939 roku, np. napisy Lenino, Studzianki, Kołobrzeg, „Chwała wyzwolicielom”, czy sowiecki pistolet maszynowy. Wśród napisów znalazł się poważny błąd, nazwa „Poczta Gdańska” w 1929 roku oznaczała niemiecką instytucję, na pomniku powinien znaleźć się tekst „Poczta Polska w Gdańsku”.
Obecnie przy Pomniku Obrońców Wybrzeża co roku 1 września odbywają się uroczystości państwowe związane z rocznicą wybuchu II wojny światowej. Jest to także ulubione miejsce wycieczek do robienia sobie zbiorowych pamiątkowych zdjęć.
