Przeglądasz zaktualizowaną wersję artykułu.
czwartek,
Maksymilian Klinicki
Maksymilian Klinicki urodził się 13 stycznia 1916 roku w Brodnicy. Był uczniem Państwowego Męskiego Gimnazjum Klasycznego w Brodnicy, jednak postanowił zostać zawodowym żołnierzem i przerwał naukę. Ukończył Szkołę Podoficerską Piechoty w Toruniu. Służył w 67. Pułku Piechoty. Podczas kampanii wrześniowej był żołnierzem Ośrodka Zapasowego 4. Dywizji Piechoty, walczył m.in. w obronie Przemyśla. Przez Węgry przedostał się do Syrii, gdzie został żołnierzem Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Wziął udział w bitwach o Tobruk i o Gazala. Po sformowaniu 3. Dywizji Strzelców Karpackich uczył się w Szkole Podchorążych Piechoty i Centrum Wyszkolenia Armii.
Zgłosił się do służby w kraju i odbył przeszkolenie w dywersji. W nocy z 30 na 31 maja 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Weller 30” został przerzucony do okupowanej Polski. Razem z nim ze spadochronem skakali major Adolf Łojkiewicz „Ryś 2”, porucznik Karol Pentz „Skała 2”, podporucznik Feliks Perekładowski „Przyjaciel 2”, podporucznik Tadeusz Tomaszewski „Wąwóz” oraz major Stanisław Trondowski „Grzmot 2”. Skoczków przyjęła placówka odbiorcza „Paszkot 1” w okolicach Łańcuta.
Dowodził oddziałem partyzanckiego „Grom” Kedywu Okręgu Kraków AK. Uczestniczył walkach o Republikę Pińczowską. W sierpniu znalazł się w Samodzielnym Batalionie Partyzanckim „Skała”, gdzie dowodził kompanią, a od początku 1945 roku całym oddziałem. W styczniu 1945 roku został aresztowany przez komunistyczne służby. Dochodzenie umorzono we wrześniu. Resztę życia spędził w rodzinnej Brodnicy. Zmarł 11 grudnia 1984 roku.
