Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Mrągowie

Bitwa pod Czarnym Ostrowem

sobota,

Bitwa pod Czarnym Ostrowem

20 lipca 1657 roku oddziały Stanisława Rewery Potockiego, Stefana Czarnieckiego i Jerzego Lubomirskiego pokonały wojska siedmiogrodzkie Jerzego II Rakoczego.

W 1653 roku książę Siedmiogrodu Jerzy II Rakoczy zawarł sojusz z Polską, jednak w trakcie najazdu szwedzkiego nie przyszedł z pomocą. Kiedy w 1656 roku Szwedzi zaproponowali mu sojusz, bez wahania skorzystał z oferty. Na mocy traktatu w Radnot miał się dokonać rozbiór Rzeczypospolitej, a Rakoczemu za udzieloną pomoc militarną w podziale miały przypaść m.in. Mazowsze i Małopolska wraz z dochodowymi złożami soli. Na początku 1657 roku od południa w granice Polski wtargnęła potężna armia siedmiogrodzka licząca 25 tysięcy żołnierzy. W marszu przez Polskę wojska Rakoczego spaliły i zrabowały wiele miejscowości.

W kwietniu pod Ćmielowem armia siedmiogrodzka połączyła się z oddziałami szwedzkiego króla Karola X Gustawa. Połączone wojska zdobywały kolejne miasta, m.in. Lublin, Mińsk Mazowiecki i Brześć Litewski. Sytuacja Polaków wydawała się beznadziejna. Sukcesy Szwedów z niepokojem obserwowali Duńczycy. Wiedzieli, że następnym obiektem agresji będzie Dania. Postanowili wykorzystać zaangażowanie Karola Gustawa w Polsce. Szwedzki król na wieść o duńskim ataku, 20 maja 1657 roku przekazał dowództwo Gustafowi Ottonowi Stenbockowi i z częścią wojsk ruszył na północ.

17 czerwca Rakoczy wraz ze Szwedami zajął Warszawę. Po czterech dniach za Karolem Gustawem podążyła reszta szwedzkich oddziałów i książę Siedmiogrodu pozostał sam. Armia siedmiogrodzka rozpoczęła odwrót. Ścigał ją Stefan Czarniecki z dziesięcioma tysiącami żołnierzy. 11 lipca pod Magierowem Czarniecki rozbił tylną straż wojsk siedmiogrodzkich. 16 lipca do jego oddziałów dołączyły wojska hetmanów koronnych wielkiego Stanisława Rewery Potockiego i polnego Jerzego Sebastiana Lubomirskiego.

20 lipca pod Czarnym Ostrowem Polacy ponownie dopadli armię siedmiogrodzką. Pokonany w walce Rakoczy porzucił tabory i z resztkami swoich żołnierzy ruszył do Międzybórza. Zgłosił chęć kapitulacji. 23 lipca 1657 roku zawarto układ pokojowy, na mocy którego Rakoczy zobowiązał się zerwać sojusz ze Szwecją, wyprowadzić swoją armię z Polski oraz zapłacić Rzeczypospolitej reparacje wojenne w wysokości 1,2 mln złotych. Dodatkowo miał wypłacić milion złotych polskim żołnierzom oraz dwa miliony ich dowódcom.

Porozumienie nie ocaliło armii siedmiogrodzkiej przed zagładą. Do Polski zbliżała się z pomocą armia tatarska. Rakoczy napotkał ją w drodze powrotnej. Tatarzy nie respektowali układu z 23 lipca i bez wahania zaatakowali. Po kilku dniach walk armia siedmiogrodzka przestała istnieć, w jasyr poszło 11 tysięcy Węgrów i Mołdawian. Rakoczy zdołał umknąć, jednak wkrótce na osłabiony Siedmiogród uderzyli Turcy i książę stracił wpływy w Mołdawii. Jerzy II Rakoczy zmarł w 1660 roku ciężko raniony w walkach o tron siedmiogrodzki.

Technik informatyk E.12
Dzień polskiej żywności

Dzień polskiej żywności

Polsko-brytyjski układ sojuszniczy

Polsko-brytyjski układ sojuszniczy

System Xenix

System Xenix

Antoni Głowacki

Antoni Głowacki

Windows 95

Windows 95

Międzynarodowy Dzień Czarnej Wstążki

Międzynarodowy Dzień Czarnej Wstążki

Nasze technikum

Szkoły dla dorosłych

Pełna oferta edukacyjna