Przeglądasz zaktualizowaną wersję artykułu.
sobota,
Adam Benrad
Adam Ludwik Benrad urodził się 5 listopada 1919 roku we Lwowie. Ukończył Gimnazjum Handlowe we Lwowie, w 1938 roku zdał maturę. Działał w harcerstwie i Związku Strzeleckim. Nie został zmobilizowany podczas kampanii wrześniowej. Przez Węgry przedostał się do Francji, gdzie odbył kurs w szkole podoficerów Camp de Coëtquidan. W kwietniu 1940 roku został oddelegowany do Wielkiej Brytanii. Służył w 1 Brygadzie Strzelców i Szkole Podchorążych. Zgłosił się do służby w kraju.
Po odbyciu przeszkolenia, w nocy z 12 na 13 kwietnia 1944 roku w ramach operacji lotniczej „Weller 14” został zrzucony do okupowanej Polski. Lądował na placówce odbiorczej „Mysz” w okolicach Lublina. Razem z nim skakali Zbigniew Mrazek „Aminius”, Tadeusz Żelechowski „Ring” oraz kurier Delegatury Rządu na Kraj Jan Ciaś „Kula”. Zrzut ubezpieczał oddział partyzancki Armii Krajowej dowodzony przez podporucznika Aleksandra Sarkisowa „Szaruga”.
Po odbyciu w Warszawie standardowej aklimatyzacji do życia w okupowanym kraju otrzymał przydział do Kedywu Okręgu Łódzkiego Armii Krajowej. Od sierpnia 1944 roku dowodził Oddziałem Leśnym „Mazur” w Obwodzie Tomaszów Mazowiecki. Później służył w 25 pułku piechoty AK. Brał udział w wielu akcjach bojowych i dywersyjnych. Po rozwiązaniu Armii Krajowej kontynuował działalność w podziemiu. Wiosną 1945 roku został aresztowany przez komunistyczne władze, jesienią po tzw. amnestii został zwolniony.
Na początku 1946 roku wspólnie z cichociemnym podporucznikiem Władysławem Hauptmanem na pokładzie statku handlowego przedostał się do Szwecji. Zamieszkał w Wielkiej Brytanii. Zmarł 1 marca 1987 roku w Londynie.
