}Przejdź do treści

Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Mrągowie

15 Pułk Ułanów Poznańskich

środa,

15 Pułk Ułanów Poznańskich

30 grudnia 1918 roku podczas powstania wielkopolskiego powstał oddział kawalerii pod komendą podporucznika Kazimierza Ciążyńskiego. Jego pierwsza nazwa to Konni Strzelcy Straży Poznania. Nocą z 5 na 6 stycznia 1919 roku strzelcy podporucznika Ciążyńskiego brali udział w opanowaniu lotniska Ławica. 10 stycznia oddział przewieziono do Gniezna, następnego dnia szwadron uczestniczył w walkach o Szubin.

W połowie stycznia nowym dowódcą został podporucznik Józef Lossow. 26 stycznia konni strzelcy złożyli przysięgę. Trzy dni później na mocy rozkazu generała Józefa Dwobor Muśnickiego oddział otrzymał nazwę 1 Pułk Ułanów Wielkopolskich. Kilka dni później stanowisko dowódcy Pułku objął pułkownik Aleksander Pajewski.

W sierpniu 1919 roku Pułk wyruszył na front litewsko-białoruski. Ułani z Poznania walczyli pod Mołodecznem, Małymi Gajanami, Mińskiem, Ihumeniem, Bochuczewiczami i Bobrujskiem. W Bobrujsku Pułk stacjonował kilka miesięcy. Jego dowódcą w tym okresie był podpułkownik Władysław Anders. Po scaleniu organizacyjnym Armii Wielkopolskiej z resztą polskiego wojska, na początku 1920 roku jednostka otrzymała nazwę 15. Pułk Ułanów.W maju 1920 roku brała udział w walkach z bolszewicką 16. Armią. W lipcu sowiecka ofensywa zmusiła Polaków do odwrotu. 15 Pułk Ułanów osłaniał wycofujące się oddziały Polaków. Pod koniec lipca w bitwie pod Iwachnowiczami ranny został podpułkownik Anders.

Na wniosek prezydenta Poznania Jarogniewa Drwęskiego 5 sierpnia 1920 roku jednostka otrzymała nazwę 15. Pułk Ułanów Poznańskich. Formacja brała udział w sierpniowej polskiej kontrofensywie. 16 sierpnia Pułk przełamał bolszewicką obronę pod Maciejowicami. Brał udział w kolejnych zwycięskich walkach. Jesienią do jednostki powrócił podpułkownik Anders. Za zasługi podczas wojny polsko-bolszewickiej 23 kwietnia 1921 roku Pułk otrzymał Order Krzyża Virtuti Militari. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za wojnę 1918-1920 odznaczono także sześćdziesięciu żołnierzy 15 Pułku Ułanów Poznańskich.

W okresie międzywojennym jednostka stacjonowała w Poznaniu. 22 października 1927 roku z inicjatywy władz miasta i dowództwa pułku przy ulicy Ludgardy w Poznaniu odsłonięto Pomnik Ułanów Poznańskich. Święto pułkowe obchodzono w rocznicę nadania jednostce Orderu Krzyża Virtuti Militari – 23 kwietnia.

Podczas kampanii wrześniowej 15. Pułk Ułanów Poznańskich znajdował się w składzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii z Armii „Poznań”. Jednostka brała udział w bitwie nad Bzurą. 12 września poległ dowódca Pułku podpułkownik Tadeusz Mikke. Po bitwie Pułk osłaniał odwrót oddziałów piechoty Armii Poznań i resztek Armii Pomorze przez Kampinos. 20 września ułani z Poznania zameldowali się w Warszawie. 28 września polskie oddziały walczące w stolicy skapitulowały. Za kampanię wrześniową 1939 roku czterdziestu żołnierzy Pułku otrzymało Krzyże Srebrne Orderu Virtuti Militari.

W 1942 roku w ramach Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 15 Pułk został odtworzony jako Batalion „S”. Jednostka ta składała się z najmłodszych wiekiem żołnierzy. Armia Andersa ewakuowała się na Bliski Wschód. W październiku 1942 roku Batalion „S” przemianowano na 15 Pułk Kawalerii Pancernej. Formacja była jednostką rozpoznawczą 5 Kresowej Dywizji Piechoty. 1 grudnia 1943 roku pułk otrzymał nazwę 15. Pułk Ułanów Poznańskich. Pułk brał udział w kampanii włoskiej, m.in. w bitwie pod Monte Cassino i w walkach o Ankonę. Jednostkę rozwiązano w 1947 roku.

Artykuł: Zygmunt Piasecki

Zygmunt Piasecki

Artykuł: Karol Pniak

Karol Pniak

Artykuł: Stefan Kudelski

Stefan Kudelski

Artykuł: Lotus 1-2-3

Lotus 1-2-3

Artykuł: Mieczysław Dziemieszkiewicz

Mieczysław Dziemieszkiewicz

Artykuł: Emil Krukowicz-Przedrzymirski

Emil Krukowicz-Przedrzymirski

Nasze technikum

Szkoły dla dorosłych

Pełna oferta edukacyjna