Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Mrągowie

Czesław Trojanowski

środa,

Czesław Trojanowski

Dziś mija rocznica urodzin kapitana piechoty Wojska Polskiego, oficera Armii Krajowej, cichociemnego.

Czesław Trojanowski urodził się 6 listopada 1914 roku w Pińsku na Polesiu. Po uzyskaniu matury podobnie jak inni zdolni do służby wojskowej absolwenci szkół średnich trafił do podchorążówki. W jego przypadku była to szkoła podchorążych rezerwy piechoty przy 30 Poleskiej Dywizji Piechoty. Od 1936 roku studiował na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Józefa Piłsudskiego w Warszawie.

Podczas kampanii wrześniowej był dowódcą plutonu w 84 pułku Strzelców Poleskich. Walczył w obronie Modlina, po kapitulacji dostał się do niewoli. Pod koniec października zdołał zbiec i przedostać się do rodzinnych stron, które były zajęte przez sowietów. Zaangażował się w działalność konspiracyjną. W czerwcu 1941 roku aresztowany przez NKWD został zesłany w głąb ZSRR. Po zawarciu układu Sikorski-Majski wstąpił do Armii Andersa. Ostatecznie w 1943 roku przerzucono go do Wielkiej Brytanii, gdzie odbył przeszkolenie dywersyjne i spadochronowe.

W nocy 4 z 5 maja 1944 roku placówka odbiorcza „Mewa 1” położona około 50 kilometrów od Krakowa przyjęła ekipę cichociemnych w składzie: podporucznik Tadeusz Jaworski, podporucznik Zdzisław Luszowicz „Szakal”, porucznik Antoni Nosek „Kajtuś”, porucznik Cezary Nowodworski „Głóg”, porucznik Mieczysław Szczepański „Dębina”, porucznik Czesław Trojanowski „Litwos”. Podczas aklimatyzacji w Warszawie standardowo organizowanej dla cichociemnych wybuchło powstanie. Trojanowski brał udział w walkach w Śródmieściu od pierwszego dnia, najpierw w oddziale Zygmunta Podbielskiego „Podbipięty”, a następnie jako dowódca plutonu technicznego w Batalionie Sokół.

Prowadził warsztat, w którym wytwarzał butelki zapalające oraz granaty. Doprowadził do zasypania niemieckiego rowu komunikacyjnego pomiędzy budynkiem Banku Gospodarstwa Krajowego a Muzeum Narodowym. Zerwał niemiecką łączność telefoniczną w okolicach BGK. Granatami zniszczył niemieckie stanowisko ogniowe w BGK. 8 sierpnia został ciężko ranny na barykadzie przy wylocie z Placu Trzech Krzyży. Snajper z BGK trafił go trzykrotnie – w klatkę piersiową, prawą nogę i prawe ramię. Trafił do powstańczego szpitala na ulicy Mokotowskiej, skąd po trzech dniach zbiegł, aby nadal produkować broń.

Po upadku powstania trafił z ponad tysiącem innych rannych polskich żołnierzy do Stalagu IV B w Zeithain, który od 1943 roku był obozem szpitalnym – przetrzymywano tutaj wyłącznie jeńców niezdolnych do pracy. Razem z rannymi do obozu w Zeithain przywieziono ponad sześćdziesięciu lekarzy różnych specjalności, kilkadziesiąt osób z medycznego personelu pomocniczego oraz prawie dwieście pielęgniarek i sanitariuszek. W wagonach znajdował się też ocalały z powstania sprzęt medyczny, m.in. wyposażenie sali operacyjnej.

Pod koniec kwietnia 1945 roku niemieccy strażnicy opuścili obóz. Czesław Trojanowski przedostał się do strefy amerykańskiej. Znalazł się w 8 Batalionie Strzelców 1 Dywizji Pancernej. Od września 1945 roku przebywał w Londynie. W latach 1948–49 służył w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia – formacji, która pomagała żołnierzom w przejściu do życia cywilnego. Nie zdecydował się na powrót do kraju. W 1951 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Zmarł 7 sierpnia 1985 roku.

Operacja lotnicza „Most 2”

Operacja lotnicza „Most 2”

Jadwiga Bobińska

Jadwiga Bobińska

Bitwa pod Wołodarką

Bitwa pod Wołodarką

Ośmiotysięczniki

Ośmiotysięczniki

Dzień Weterana Działań poza Granicami Państwa

Dzień Weterana Działań poza Granicami Państwa

Józef Ratajczak

Józef Ratajczak

Nasze technikum

Szkoły dla dorosłych

Pełna oferta edukacyjna